Mijn week bij de nonnen in Vught – De cursusweek in 18 bevindingen

Na me te hebben voorbereid was het dan eindelijk tijd voor de cursusweek. Op basis van het intakegesprek had ik er veel zin, maar het was natuurlijk afwachten hoe de week zou lopen. Zijn er echt nonnen in Vught?

De opzet van de week

1. Het is op jouw persoon ontworpen

De week in Vught gaat weliswaar volgens een vast stramien van één uur privé-les, één uur zelfstudie (vier keer per dag, vijf dagen achter elkaar) en dan pauze, maar toch is het heel erg op de persoon afgepast. Wat je in de privé-les oefent en wat je voor oefeningen je maakt tijdens het uurtje zelfstudie is volledig aangepast op jouw wensen en behoeftes.

Als er gaandeweg nog dingen naar boven komen, zoals bijvoorbeeld veelgemaakte fouten, dan springen de docenten hier actief op in.

2. Het is ongelooflijk intensief

Onderschat dit niet, ik was compleet gesloopt woensdagavond (dus na de derde dag). Ik begreep van de docenten dat dit bij vrijwel iedereen gebeurt. Je bent ruim acht uur per dag bezig met die taal, en vaak heb je na afloop van de acht studie-uren ook nog een groepsactiviteit in de taal die je wilt leren. Je bent het niet gewend om zo lang in een vreemde taal te praten, te denken en te schrijven.

Na de eerste dag zat mijn hoofd al helemaal vol, het kostte toch enige tijd om een beetje in het ritme te komen. Ik vroeg me zelfs even af hoe ik dit vol moest houden, maar dat is gelukkig allemaal goed gekomen.

3. De tijd vliegt

Je maakt ongelooflijk lange dagen; de lessen beginnen om 8.20 uur en eindigen om 17.35 uur. Daarna heb je op maandag, dinsdag en donderdag nog een activiteit van een uur voordat je pas om 19.30 uur gaat eten. Dit zijn erg lange dagen, maar doordat het zo intensief is vliegt de tijd. Je bent continu bezig.

4. Het is misschien te intensief

Het zelfstudie-uurtje werd voor veel mensen, ook voor mij, na verloop van tijd een uur waarin je het eerste kwartier benutte om even bij te komen. Een aantal mensen nam zelfs het gehele uur om bij te komen.

Na ieder blok van één uur privé-les en één uur zelfstudie was er een koffiepauze of lunch (om 12.30 uur), maar die waren óf te kort óf te lang. Ikzelf vond de koffiepauzes net te kort om goed bij te komen (waardoor ik het eerste kwartiertje van de zelfstudie afsnoepte in veel gevallen), en de lunch was juist weer iets te lang (een uur).

De docenten

5. De docenten waren enthousiast

Hoe goed het materiaal of hoe slim de opzet ook is, het niveau van de cursus wordt voor het grootste deel bepaald door de kwaliteit van de docenten. De docenten waren overigens geen nonnen, of ooit non geweest.

De drie docenten die ik had tijdens de week leken alledrie veel lol te hebben in hun werk. De meeste cursisten hadden overigens vier verschillende docenten, ik had één docent twee uur per dag en twee docenten één uur per dag.

Ik had het in mijn conversaties met hen veel over talen leren en hoe dit moet, en ze waren er echt in geïnteresseerd. Ik heb geen moment het idee gehad dat ze hun uren aan het ‘afdraaien’ waren.

6. Alle docenten waren native speaker

Dit is iets wat niet onderschat moet worden; een native speaker kan je net wat meer vertellen van de taal en de achtergronden. Niet alle native speakers zijn ook automatisch goede docenten natuurlijk, maar mijn 3 docenten waren allemaal erg goed in het uitleggen van het waarom en konden zich ook goed verplaatsen in mijn situatie. Ik vroeg bijvoorbeeld in hele specifieke situaties om voorbeelden (bv. het verschil tussen “machen” en “tun”, allebei “doen” in het Duits) en zij konden zo 10 voorbeelden geven.

En je kunt er zeker van zijn dat hun uitspraak 100% correct is, je leert geen verkeerde accenten aan (hoe klein soms ook).

7. De docenten waren erg hulpvaardig en flexibel

Een aantal keer heb ik de docenten gevraagd om specifieke oefeningen, die ze soms ter plekke voor me moesten construeren omdat ze niet tot de standaardoefeningen behoorden. Dit was geen enkel probleem, in sommige gevallen kwamen ze zelfs met concrete voorstellen hoe we iets specifiek konden oefenen en bedachten ze een oefening voor mij. Ik heb ook soortgelijke verhalen gehoord van andere cursisten.

Verder wilde ik na 2 dagen een beetje afwijken van het oorspronkelijke plan, omdat ik gaandeweg merkte dat ik sommige dingen wel wist en andere dingen extra moest oefenen. Dit gooide de oorspronkelijke plannen een beetje in de war, maar dat was geen enkel probleem. Ik heb geen moment het gevoel gekregen dat deze aanpassing te veel moeite voor ze zou zijn, wat ik erg waardeerde.

8. De docenten waren ongelooflijk geduldig

De eerste paar dagen maakte ik steeds dezelfde fouten met ‘als-dan’-zinnen. Op een gegeven moment moesten we er een beetje om lachen, ik vond het bijzonder om te merken hoe geduldig hier op gereageerd werd. Dit heb ik in het verleden wel eens anders meegemaakt. Door dit geduld voelde ik me meer op mijn gemak en uiteindelijk ben ik ook van deze fout afgekomen.

9. Enig minpuntje: de docenten waren niet op de hoogte van alle apps e.d.

Toen ik met de docenten praatte over welke apps en websites ik gebruikte waren ze in veel gevallen niet helemaal op de hoogte. Ze kenden de bekendere Nederlandse sites wel, maar de internationaal populaire apps als Anki en websites als Verbling kenden ze niet (al gold dit ook voor vrijwel alle medeleerlingen die ik gesproken heb). Toen ik hier over vertelde waren ze wel erg geïnteresseerd.

Het leermateriaal

10. Al het materiaal is in het instituut zelf ontwikkeld

Iedereen krijgt aan het begin van de week een grote multomap gevuld met allerlei oefeningen. De oefeningen zijn allemaal door het instituut zelf samengesteld en zitten over het algemeen erg goed in elkaar. In mijn geval wilde ik ook een aantal zaken oefenen waarvoor ze (nog) geen oefening hadden liggen; in dit soort gevallen werd er een ander boek bijgehaald en werd er een oefening voor mij gekopieerd.

11. De oefeningen zijn op de persoon samengesteld

Voor iedereen is de multomap anders gevuld, afhankelijk van wat er tijdens het intakegesprek naar voren is gekomen. Hierdoor verlies je geen tijd aan zaken die je al beheerst.

Tijdens de week wordt de map verder gevuld met oefeningen en grammatica-overzichten. In mijn geval verdubbelde de map bijna qua inhoud.

12. De oefeningen zijn erg doelgericht

Zoals al eerder gezegd zaten de oefeningen goed in elkaar, ze waren van hoog niveau. Voor vrijwel elk aspect van de taal waren er meerdere oefeningen, op meerdere niveaus. Je kon daardoor heel specifiek op iets oefenen. Ikzelf had bijvoorbeeld moeite met welk voorzetsel ik bij een bepaald werkwoord moest gebruiken, en daar hadden ze dan meerdere oefeningen voor.

13. Je wordt omringd door hulpmiddelen

Nonnen in Vught - Gang met tafels en hulpmiddelenTijdens de zelfstudie-uurtjes zaten de meeste mensen in de gang te studeren aan grote tafels (of in de mediatheek-ruimte). Er stonden meerdere kasten vol met allerlei woordenboeken (van verschillende series), grammatica-overzichten en zelfs tijdschriften (in talen die in Vught onderwezen worden). Er waren zelfs technische en economische woordenboeken, wat voor sommige mensen wellicht erg handig was bij het voorbereiden van hun presentaties.

Verder was er ook gratis wifi in het gebouw, zodat ik bijvoorbeeld makkelijk Google Translate op mijn telefoon kon gebruiken.

14. Gedateerde software in de mediatheek

Nonnen in Vught - MediatheekruimteAan het begin van de week begon ik in de mediatheek met wat invuloefeningen en luisteroefeningen, maar hier was ik minder enthousiast over. De oefeningen en de het uiterlijk zagen er erg gedateerd uit (beetje jaren 90), zeker als je het vergelijkt met de mogelijkheden van de laatste jaren met apps en gelikte websites.

Verder gingen de oefeningen te langzaam, ik moest vaak te lang wachten voor ik het goede antwoord te zien kreeg als ik iets had ingesproken, waardoor je minder geconcentreerd de rest van de oefening gaat doen.

De software was niet van hetzelfde niveau als de rest van het materiaal. Toen ik dit aangaf bij mijn docenten hebben ze meteen een alternatief plan opgesteld, met meer oefeningen op papier. Ik ben de rest van de week niet meer in de mediatheek geweest.

Sfeer en medecursisten

15. Redelijk diverse groep mensen

Verreweg de meeste mensen waren tussen de 30 en de 50 en er waren ongeveer evenveel mannen als vrouwen. In de meeste gevallen waren de cursisten door hun werkgever gestuurd.

Er was een aantal mensen dat als expat in het buitenland zou gaan wonen, maar een grotere groep die vooral veel (klant)contact zou hebben met het buitenland waar ze de taal van leerden. De mensen kwamen uit heel Nederland.

16. Niet iedereen had hetzelfde niveau

Voor Duits waren er best een aantal mensen die vrijwel vanaf nul kwamen, en een aantal die al vrij goed Duits konden praten. Dit was niet hetzelfde voor alle talen; voor Engels kwamen er relatief meer mensen om de puntjes op de ‘i’ te zetten, terwijl voor bijvoorbeeld Portugees vrijwel alle cursisten op beginnersniveau zaten.

In de groep van ongeveer 10 mensen die Duits leerden in de week dat ik er was werd de helft aangemerkt als beginner, en de andere helft als gevorderd. Tijdens de groepsactiviteiten aan het eind van de dag werden we dan ook in twee groepen opgedeeld, maar tijdens de lunch zaten we gewoon met zijn allen samen (en praatten we tegen de bedoeling in vaak gewoon Nederlands).

17. Veel mensen kwamen onvoorbereid

Tot mijn verbazing kwamen de meeste mensen onvoorbereid, en de mensen die zich wel hadden voorbereid hadden vaak niet veel meer gedaan dan een paar zinnetjes oefenen of een naamvallenoverzichtje vluchtig bekeken. Argument was vaak dat ze geen tijd hadden om zich voor te bereiden, maar een volle week van kantoor zijn om de cursus te volgen kon kennelijk wel…

18. De sfeer was positief

Ondanks dat een hoop mensen ‘gestuurd’ waren door hun werkgever heerste er wel een positieve sfeer. Vrijwel iedereen die daar was wilde er ook het beste van maken. Zo wisselden we met elkaar websites, apps en andere tips uit.

Wat ik zelf merkte is dat een hoop mensen (inclusief ikzelf) vooral omgingen met mensen die dezelfde taal leerden. Dit werd ook enigszins gefaciliteerd doordat je tijdens de lunch en het avondeten werd ingedeeld bij mensen die je eigen taal leerden. Later in de week sprak ik tijdens de (veel te korte) koffiepauzes nog wel wat mensen die Engels, Frans en Portugees leerden.

taal leren in 3 maanden

Volgende post: Het eindoordeel

Wil je zien hoe ik snel een nieuwe taal leer?

Reacties

  1. Concorde says:

    Ik had altijd een heel ander beeld bij deze cursus. Na het lezen van je blog is het compleet veranderd. Ben er nu erg positief over. Wie weet ga ik het een keer doen. Het is erg handig voor mijn werk.

  2. Henry Smans says:

    Goedemorgen mevrouw meneer,

    Mijn zoon wil zijn engels ook bij spijkeren voor zijn vervolg studi hbo. Is dit dan iets voor hem?

    • Tristan Bains says:

      Ik denk het wel, zeker wat betreft niveau, al is het niet goedkoop. Het is wel erg belangrijk om daar met de juiste (=veel) motivatie naar toe te gaan. Toen ik er was was er vrijwel niemand van onder de 30.

Praat gezellig mee!

*